Το πρόσωπό μου στον καθρέφτη με κοιτά
κι αφού δεν κλαίω πώς μπορεί αυτό και κλαίει;
Πιάνω τα μάτια μου μα είναι αυτά στεγνά,
δεν του μιλάω μα για σένανε μου λέει.

Όλα σ' αγαπάνε τόσο δυνατά,
έφυγες και κάνω πράγματα τρελά.
Όλα σ’ αγαπάνε όπως σ' αγαπώ,
μες στις παραισθήσεις μ' άφησες να ζω.
Πόσο σ’ αγαπώ.